Clown in de zorg

Het is een volle huiskamer waar ik binnen stap. Als Annet heeft Doeke, clown in de zorg,  eerder al even kennis mogen maken met de meeste bewoners. ‘Ik weet dat sommigen het heel leuk vinden dat contact-clown Doeke vandaag op bezoekt komt.’

‘Doeke heeft haar klompen weer aan en natuurlijk haar oude koffer bij zich. Niet dat dit koffer per se nodig is, want normaal gesproken probeer ik op de situatie in te spelen zoals die op dat moment is of op de sfeer die er heerst. Maar mijn oude koffertje is net zoals mijn oude klompen een soort van mascotte geworden.

Voordat ik begin met spelen rommel ik wat in mijn koffer, leg er alles netjes in, maak hem dicht, in de wetenschap dat het bij openen toch weer een chaos is. Het is inmiddels een terugkerend ritueeltje en ik laat het maar zo.’

Op uitnodiging spelen
Vandaag ben ik op uitnodiging van een dochter van een van de bewoonsters. Er is nog een familielid meegekomen en gelijk voel ik een sterke band met hen. Hoe geweldig is het toch dat, net voordat je op vakantie gaat, je voor je moeder nog een contact clown laat komen, gewoon om haar even een beetje vrolijk te maken en te verwennen met die extra aandacht.

Moeder is een beetje stil en het lijkt of er dingen aan haar voorbij gaan, maar ik zie en merk dat ze er met al haar mogelijke aandacht bij is. Ze houdt dingen voor en met me vast, volgt me met haar ogen en dan opeens heb ik mijn mondharmonica en speel er een deuntje op. Er wordt wat meegezongen door de andere bewoners.

Ik geef moeder de mondharmonica zodat ze er zelf op kan spelen.

Wat ik dan zie, ontroert me enorm. Ze blaast zachtjes en ik hoor haar eerste tonen. Dan nog een keer en nog een keer… Voor mijn gevoel het mooiste lied dat ik ooit gehoord heb, want er zit gevoel in deze tonen.

Ik zie haar wenkbrauwen die zich fronsen, haar ogen die dichtgaan. Ze hoort zelf de tonen en ze geniet. O … dit is zo waardevol. Ik laat haar nog even blazen. Het zijn zachte geluiden, maar ze speelt!

Later als ik als Annet nog even bij haar ga kijken, kan ik het niet laten om haar een dikke knuffel te geven en ik krijg een dikke zoen terug en een: ‘Mooi.’

Ik beschrijf nu maar één kostbaar moment uit een uur spelen met ongeveer tien bewoners. In zo’n uur gebeurt uiteraard nog veel meer. Leuke dingen, grappige dingen, of zomaar opeens een rake opmerking van iemand.

Ook op deze ochtend kijk ik met plezier terug. En ik wens de familie van deze mevrouw een hele fijne en welverdiende vakantie toe. Wie zo lief is voor hun moeder heeft hier zeker recht op. Geniet ervan en misschien tot ziens!

Contact Clown Doeke – Clown in de zorg (foto: studioika.nl)

 

1 Reactie op "Clown in de zorg"

Plaats een reactie

Het e-mail adres wordt niet gepubliceerd