De eerste keer – Gerdien

Er heerst ’n vrolijke en opgetogen stemming in de huiskamer als Johan en ik er binnenstappen. Er klinkt gezellige tralala-en-hopsasa muziek uit de luidsprekers en in onze neus prikt de geur van gebakken eitjes. Daar hebben ze bij de lunch van gesmuld, horen we al snel.

Zo dadelijk is er een muziekmiddag in de recreatiezaal van het verpleeghuis. Een zangeres komt meezingliedjes ten gehore brengen en er zal ijs zijn voor iedereen!

In optocht gaan we er met ons allen naar toe.

Vanwege het slechte zicht van ons moeders zoeken we samen een plek vooraan. Mevrouw G. komt gezellig bij ons zitten.

Er is veel belangstelling. Bij de tafels zijn alle stoelen bezet. Ik schat dat er ruim honderd mensen op de muziek zijn afgekomen. Terwijl iedereen een kopje thee of koffie krijgt, begint zangeres Mieke met haar optreden. Ze zingt liedjes van vroeger, zoals van Wim Sonneveld, Willeke Alberti en Rita Corita. De zaal zingt uit volle borst met haar mee. Tekstbladen heeft niemand nodig, de liedteksten rollen er bij iedereen moeiteloos uit.

Ik moet het vaak bij la-la-la houden, maar zing ook lustig mee.

Ons moeders kent de meeste liedjes ook. Haar hoge zangstem klinkt trefzeker en zuiver naast mijn oor. Ze heeft plezier in het zingen, zie ik. Sommige liedjes kent ze niet of vindt ze niet leuk. Dan keert haar blik naar binnen en staart ze verstild voor zich uit. Als ze ‘terugkeert’ vraagt ze aan me: ‘Hoe heet het café waar we nu zijn?’ De vraag herhaalt zich een aantal maal. Telkens vertel ik haar opnieuw waar we ons bevinden.

Als het pauze is krijgen we allemaal een bakje met twee heerlijke bollen ijs van bakker Fledderus uit Hooghalen. Zichtbaar smult ons moeders van haar zoete lekkernij.

Als het optreden van de zangeres verder gaat, gebeurt het. ‘Gerdien en Gerda zongen vroeger ook altijd zo graag’, zegt ons moeders tegen mij.

‘Ze weet niet meer dat ik Gerdien ben’, flitst het door m’n hoofd.

‘Wie zeg je, zongen er vroeger zo graag?’ vraag ik. Om te verifiëren of ik het goed begrepen heb wat ze zegt, en om even te herstellen van de vreemde gewaarwording die dit voor me is.

‘Nou, Gerdien en Gerda’, zegt ons moeders opnieuw.

Ik heb het dus goed verstaan.

‘Waar en wanneer zongen Gerdien en Gerda dan?’ ga ik verder. ‘Och, gewoon als ze bij elkaar waren. Ze konden het goed vinden samen’, antwoordt ze.  ‘Wat fijn’, zeg ik.

Het verhaal van de zingende Gerdien en Gerda herhaalt ons moeders nog een paar keer. Ik praat telkens met haar waarheid mee. Na een tijdje verschuift het verhaal en ben ik weer wie ik ben: Gerdien. ‘Jij en Gerda zongen ook altijd zo graag’, zegt ze. ‘Ja, dat deden we graag’, bevestig ik.

’s Avonds thuis op de bank besef ik, dat ik me niet verdrietig of verward voel door het voorval. Het is wel een heel vreemde gewaarwording, niet herkend te worden door haar.

De eerste keer.

Gerdien Breimer (1961) is van oorsprong maatschappelijk werker en later omgeschoold tot personal stylist. Haar moeder Roelien (92) heeft alzheimer. Sinds maart 2015 woont Roelien op een gesloten psychogeriatrische afdeling. De  moeder-dochterband was niet hecht en warm. De ziekte van Alzheimer heeft daar verandering in gebracht. Het heeft de afstand tussen hen verkleind en daar is Gerdien blij mee. Ze blogt over dat wat haar opvalt en raakt tijdens haar bezoeken aan haar moeder. 

1 Reactie op "De eerste keer - Gerdien"

  • comment-avatar
    D 6 juli 2017 (08:12)

    Ik werk met ouderen met dementie.
    Dit komt vaak voor.heel verwarrend voor de kinderen en nog partners.en vaak ook niet begrepen. Wat ook voorkomt bij ons is dat de relatie moeder/vader met kind niet goed was vroeger. En nu heel mooi is. Een voorbeeld, een zoon komt bij zijn moeder die ver in de dementiefase zit. De relatie tussen moeder en kinderen was vroeger slecht, hij zat bij moeder en toen glimlachte ze naar hem hij zat in tranen, dit is de 1e keer dat ze naar me lacht zei hij. Dat gaf ons allemaal een brok in de keel. Een paar maanden later overleed de zoon plotseling. Wij waren blij dat hij dat nog meegemaakt heeft.

Plaats een reactie

Het e-mail adres wordt niet gepubliceerd