‘Ik sudder hier wat’ – Ineke

Mevrouw Bakker is een rustige, vriendelijke vrouw die zich het liefst op de achtergrond houdt. Waar andere bewoners soms een gesprek beginnen of een opmerking maken, wacht zij liever af. Zij valt niet direct op, maar voor wie wat verder kijkt, heeft ook zij net als de andere bewoners haar eigenaardigheden. Bij mevrouw Bakker zit het vooral in haar origineel en eigen taalgebruik.

Wanneer er bezoek voor haar komt zegt ze: ‘Komen jullie even aanwapperen?’ En heel slim, wanneer haar familie op bezoek is: ‘Hoe is het thuis, met de kinders en de kleinkinders?’

Ze herkent familie nog prima, maar weet niet meer precies wie wie is, of het nu een kind of kleinkind is dat naast haar zit. Zo omzeilt ze dit ‘probleem’ en houdt tegelijkertijd een gesprek gaande. Deze standaardzin wordt tijdens het vervolg van het gesprek met enige regelmaat herhaald.

Wanneer ik haar vraagt hoe het gaat antwoord ze:

‘O, ik sudder hier wat’, of : ‘Ik ben wat aan het dodderen.’ Daarmee geeft ze de situatie heel precies weer: een oudere dame, licht uitgezakt, die zittend op haar stoel wat uitdrukkingsloos voor zich uitstaart. Afgelopen zondag toen ik haar bezocht en vroeg hoe het met haar ging, verscheen een grote ondeugende lach op haar gezicht, toen ze antwoordde: ‘We sjezen ons er wel doorheen.’

Ineke Wielinga blogt over haar schoonmoeder en zeven medebewoners, die hun dagen grotendeels doorbrengen in de gezamenlijke huiskamer. Namen en sommige details zijn veranderd omwille van hun privacy. 

3 Reacties op "'Ik sudder hier wat' - Ineke"

Plaats een reactie

Het e-mail adres wordt niet gepubliceerd