Dubbeltje op zijn kant – moeders is ziek

Afgelopen donderdag werd ik gebeld door Zorg.
‘Het gaat niet goed met jullie moeder. Ze heeft vocht achter haar longen, daardoor is ze erg kortademig en heeft ze het benauwd. Daarbij heeft ze een luchtweginfectie en moet ze erg hoesten. Haar stem kraakt en valt soms zelfs weg.
De arts is langs geweest en heeft haar medicatie voorgeschreven.’

Ik schrok. Dit klonk niet goed. Als de wiedeweerga informeerde ik mijn broer Tibbe en zus Marchien. Opeens voelde het heel dichtbij dat ons moeders ‘zomaar’ dood kon gaan. Het emotioneerde me, meer dan ik had verwacht.

Och, en ze was nog jarig ook. Die dag werd ze drieënnegentig jaar.
We lieten ons voornemen varen haar verjaardag ’s middags in de huiskamer te vieren met een hapje en een drankje. We besloten wel volgens plan haar medebewoners te trakteren op een avondmaal van patat met een kroketje en een ijsje toe.

Ons moeders zit in haar rolstoel op haar kamer, als ik samen met Johan aan het eind van de middag op De Beuk aankom. De broeder haalt net het mondkapje van haar gezicht. Door verneveling krijgt ze een luchtwegverwijder toegediend. Ze oogt bleek en kijkt me met grote, vragende ogen aan. Ik schrik ervan hoe benauwd ze het heeft. Slechts hele kleine hapjes lucht weet ze naar binnen te halen.
Mijn felicitatie voelt als misplaatst op dit moment. Zij lijkt niet te snappen wat er precies allemaal gaande is.

‘Je bent jarig vandaag en we hebben patatjes meegenomen als traktatie,’ zeg ik, ‘heb je zin om mee te eten?’ Dat wil ze wel.

Even laten zitten we met ons allen aan tafel met een bord patat en een kroket voor onze neus. Inclusief ons moeders. Op haar kroket heb ik drie kaarsjes gezet: van de drie uit drieënnegentig.
‘Er is er een jarig, hoera, hoera, dat kun je wel zien dat ben jij!’ zingen we met de hele club. Ons moeders laat het stilletjes over zich heen komen. Eet daarna – naar het lijkt – met smaak haar bord helemaal leeg. Ik eet het feestmaal mee, maar wel met een knoop in mijn maag.

De volgende dag lag ze de hele dag op bed, en de zaterdag ook. Ik kwam en zat dan een paar uur op een stoel naast haar. Soms vielen er stiltes, soms praatten we wat. Ik ondersteunde haar tuitbekertje met drinken en hield het bord met avondeten voor haar vast. Het voelde intiem, zo met ons tweetjes.

‘Waar ben ik hier?’ vroeg ze bij herhaling, alsof ze hier nog maar net gearriveerd was. Dan legde ik haar geduldig uit hoe de vork in de steel zat en vertelde ook dat het zelfstandig wonen niet langer ging. ‘Wat doe je eraan’ antwoordde ze dan, ‘als het zo is, dan is het zo.’
‘Precies’, zei ik.

Zondag kwam zus Marchien op bezoek. Toen lag ons moeders ook op bed, maar kwam er wel even uit om aan haar eigen tafeltje wat te eten.

Toen ik maandag bij haar kwam, zat ze zowaar in de huiskamer. De troubadour was er en zong liedjes. Ons moeders genoot van de gezelligheid die dat teweegbracht. Ik dacht te zien dat ze het iets minder benauwd had en voelde mijn hart een piepklein sprongetje maken: zou ze toch aan de beterende hand zijn?

Vanmorgen bezocht ik haar nog even. Ik trof haar aan op haar eigen kamer. Ze zat in pyjama aan tafel en had bezoek van haar vriendin R.
Met licht verwilderde blik keek ze me aan, toen ik binnenstapte. Ze oogde kwetsbaar. Licht teleurgesteld registreerde ik dat haar kortademigheid erger was dan gistermiddag. Het is alsof ik naar een dubbeltje zit te kijken dat balanceert op zijn kant.

En nog geen idee welke kant het op zal vallen.

Gerdien Breimer (1961) is van oorsprong maatschappelijk werker en later omgeschoold tot personal stylist. Haar moeder Roelien (93) heeft alzheimer. Sinds maart 2015 woont Roelien op een gesloten psychogeriatrische afdeling. De  moeder-dochterband was niet hecht en warm. De ziekte van Alzheimer heeft daar verandering in gebracht. Het heeft de afstand tussen hen verkleind en daar is Gerdien blij mee. Ze blogt over dat wat haar raakt en opvalt tijdens haar bezoeken aan haar moeder.

 

Geen reacties op "Dubbeltje op zijn kant - moeders is ziek"

    Plaats een reactie

    Het e-mail adres wordt niet gepubliceerd