‘Een liefdevolle plek waar mensen dementie mogen hebben’

In woonzorgcentrum De Tabakshof vond ze de liefdevolle plek waar ze zo lang naar had gezocht. De plek waar haar moeder en haar partner met dementie zichzelf kunnen zijn en waar ze hen weer helemaal zag opbloeien. Een brief van een dankbare dochter.

‘Begin deze week bracht ik onverwacht een bezoekje aan mijn moeder en haar partner in woonzorgcentrum De Tabakshof. Ze zaten in de tuin met een groepje bewoners en verzorgers koffie te drinken. Er was wat familie op bezoek en de zon zorgde voor een zomerse sfeer. We hebben ruim een half uur met elkaar liedjes van vroeger gezongen. Mijn moeders ogen straalden en op enig moment stond ze op om een dansje te maken met een van de medebewoonsters. Ze hadden tijdens het dansen een heel geanimeerd gesprek. Ik begreep er niet veel van, maar zij leken elkaar heel goed te verstaan. Ik zag hoe gelukkig zij was en ik voelde mezelf ook gelukkig. Dit is mijn verhaal, maar ik weet dat ik ook namens mijn familieleden spreek. Zij worden ook blij van de situatie die ze steeds weer aantreffen.’

Hoe anders
‘In de auto naar huis bedacht ik me hoe anders de situatie vorig jaar in deze tijd voor ons allen was, toen mijn moeder en haar partner nog in hun eigen huis woonden. Hij: de hele dag bezig de controle te hervinden over het onbegrijpelijke leven met bankpasjes, rekeningen, de boodschappen en afspraken. Zij: al sinds 10 jaar bekend met Alzheimer. Voor haar was het leven al langer ingewikkeld en onvoorspelbaar, maar nu ook nog met een partner die steeds meer de regie kwijtraakte.’

Een weg vol hindernissen
‘Wij, de kinderen, waren het er over eens dat het zo niet langer ging. Natuurlijk waren er de laatste jaren, heel voorzichtig, steeds meer uren hulp in huis gekomen, maar de situatie verslechterde in rap tempo. Zij vonden dit onzin. Ze redden zich immers nog steeds uitstekend… Toch zochten we onze regio af naar een liefdevolle plek, waar zij als partners samen konden leven en ook nog een zekere mate van zelfstandigheid konden ervaren. Dat bleek een weg vol hindernissen. Wanhopig waren we. Tot een dierbare kennis zei: “Ga eens kijken in De Tabakshof in Elst (Utrecht).” We gingen kijken en waren meteen enthousiast. Wat een rustige en vriendelijke sfeer! Wat een ruime, lichte kamers en wat een heerlijke tuin. De coördinatrice ontving ons met begrip en deskundigheid. Wij voelden ons er thuis, nu onze ouders nog.’

Loslaten en winnen
‘We zijn nu acht maanden verder. Bij ons kinderen zijn de onrust en angst van de afgelopen jaren weggeëbd. Bij onze ouders zien we weer vitaliteit en pretlichtjes in hun ogen. Als we op bezoek komen, treffen we ze regelmatig knus naast elkaar aan. Er is veel veranderd. Ze hebben veel moeten loslaten. Wij ook. Maar ik zie zó goed hoezeer ze weer gewonnen hebben aan kwaliteit van leven. Ze mogen in De Tabakshof zijn wie ze altijd geweest zijn. En belangrijk voor mensen met dementie: is er onrust, dan mag die er zijn. Maar er lijkt minder onrust te zijn door de ruimte die mensen, letterlijk en figuurlijk, krijgen. De dagen zijn gevuld met activiteiten die vaak op de persoon zijn afgestemd. Zo ging mijn moeder op de duofiets met een begeleider een rondje om de kerk. Een andere keer gaat een groep bewoners en begeleiders naar de kinderboerderij om lammetjes de fles te geven. De peuters van de “overkant” komen regelmatig spelen. Er wordt gezongen en naar klassieke muziek en naar levensliederen geluisterd.’

Oud mogen zijn
‘Het kan dus écht! In deze tijd zijn er plekken waar mensen oud en mogen zijn en dementie mogen hebben. Waar alle neuzen dezelfde kant opstaan, of het nu gaat om zorgmedewerkers, huisarts, ouderenarts, kapper of pedicure.’

5 Reacties op "'Een liefdevolle plek waar mensen dementie mogen hebben'"

  • comment-avatar
    Ellie van Erp 30 augustus 2015 (12:00)

    Zo zou zorg overal moeten zijn : warm en afgestemd op de client ,super !

  • comment-avatar
    Ellie van Erp 30 augustus 2015 (11:59)

    Zo zou zorg overal moeten zijn : warm en afgestemd op de client,super !!!

  • comment-avatar
    Nancy van Wel 12 augustus 2015 (19:53)

    Ook mijn schoonvader is sinds 18 mei 2015 bij De Tabakshof helemaal thuis… Ik ken dan ook de twee lieve mensen en alle bewoners waarover het gaat. De verzorgers zijn GEWELDIG en het huis is ook helemaal fantastisch. Zelfs wij, mijn man, onze hond en ik zijn en voelen ons er “thuis bij ons pap”. We kunnen altijd aanschuiven voor het eten en wij worden er altijd hartelijk ontvangen. Sinds pa daar is, voelen wij ons eindelijk gerust en is de onrust om ons pa verdwenen, want De Tabakshof zorgt erg goed voor hem en zijn medebewoners…

  • comment-avatar
    Nancy van Wel 12 augustus 2015 (19:50)

    Ook mijn schoonvader is sinds 18 mei 2015 bij De Tabakshof helemaal thuis… Ik daarom ook de twee lieve mensen waarover het gaat. De verzorgers zijn GEWELDIG en het huis is ook helemaal fantastisch. Zelfs wij, mijn man, onze hond en ik zijn en voelen ons er “thuis bij ons pap”. We kunnen altijd aanschuiven voor het eten en wij worden er altijd hartelijk ontvangen. Sinds pa daar is, voelen wij ons eindelijk gerust en is de onrust om ons pa verdwenen, want De Tabakshof zorgt erg goed voor hem en zijn medebewoners…

  • comment-avatar
    Géke vd Bosch 12 augustus 2015 (09:27)

    Warme zorg, prachtig!

Plaats een reactie

Het e-mail adres wordt niet gepubliceerd