De ene kant en de andere kant

De derdejaars studenten ‘verzorgende IG’ Milou, Farah en Fallon gaan op bezoek bij meneer Haas (65), een gepensioneerde gas- en elektra-inspecteur. Het was zijn droom om machinist te worden op de grote vaart, het werd een gezinsleven aan wal. Niet dat dit erg was: de geboorte van zijn kinderen en kleinkinderen zijn voor hem de hoogtepunten van zijn leven. Meneer Haas is bijzonder openhartig over het effect van dementie op zijn persoonlijke leven. Het raakt de studentes zo, dat zij hun verslag afsluiten met een zelfgeschreven gedicht van Milou. Volgende week een bloemlezing uit hun pijnlijk eerlijke gesprek met meneer Haas. (op verzoek van de geïnterviewde is niet zijn echte naam gebruikt)

 

De ene kant en de andere kant

Daar sta je dan als verzorgende

Iemand raakt zijn geheugen kwijt

En niet alleen dat…

Maar ook een beetje zijn menselijkheid

 

Want zeg nou eerlijk

Als je iemand met dementie ziet

Dan denk je toch echt

Dit gun ik iemand anders niet

 

Dichtbij komen is best lastig

Dus stellen wij vragen voor een interview

We doen dit heel voorzichtig

Want voor deze persoon is het ook best nieuw

 

Het doel wat ik voor ogen heb

Is zorg voor…

Soms is dat best wel moeilijk

Maar ook iets prachtigs hoor

 

Ik schreeuw, maar niet om aandacht

Ik schreeuw maar weet niet waarom

Het begon met vergeetachtigheid

En ik draaide woorden verkeerd om

 

Ik was iets kwijt en kon het niet vinden

Eerst zoeken, paniek en dan heel boos

Iemand anders de schuld geven

Zat het achteraf in een schoenendoos

 

Ik werd langzaam eenzaam

Genoeg mensen om mij heen

Maar niemand waar ik echt mee kon praten

Want in mijn hoofd voel ik mij alleen

 

Beetje bij beetje neem ik onbewust afscheid

Wat voelt dat vreemd en naar

Ik zoek mijn vrouw overal

Oh wat mis ik haar…

 

Milou, december 2016

 

 

Geen reacties op "De ene kant en de andere kant"

    Plaats een reactie

    Het e-mail adres wordt niet gepubliceerd