Geluk – Ineke

Het is zaterdagmorgen. De bewoners zitten in hun stoel.  Mevrouw Vellinga houdt de krant opengevouwen in haar beide handen. Ze leest het weerbericht : ‘Vandaag een koude dag voor de tijd van het jaar.’ Meneer Vroman pakt de bijbel op van het tafeltje naast hem, opent hem, doet hem weer dicht,  legt hem op dezelfde plek neer.

Mevrouw Moorlag zit recht op haar stoel en kijkt voor zich uit.

Een man en een jongere vrouw met twee kleine kinderen komen binnen. Een jongetje van een jaar of vier en een jonger zusje. De sfeer verandert gelijk. De bewoners kijken naar de kinderen. Ze blijven kijken. Gezichten verzachten, monden verwijden tot een glimlach. Ogen stromen vol licht.

Een halfuur later.

‘We gaan er weer van door’, zegt de man. De vrouw pakt de kinderen bij de hand en loopt naar de deur.

De kleine jongen maakt zich los van zijn moeder en stapt op de bewoners toe. Hij gaat voor meneer Vroman staan en geeft hem een hand. Ze kijken elkaar aan. Twee blije gezichten. Dan gaat het jongetje naar de volgende bewoner. Hij gaat ze allemaal bij langs. Hij geeft ze een hand en huppelt terug naar zijn ouders.

De bewoners kijken hem na, hun gezicht straalt.

Ineke Wielinga blogt over haar schoonmoeder en zeven medebewoners, die hun dagen grotendeels doorbrengen in de gezamenlijke huiskamer. Namen en sommige details zijn veranderd omwille van hun privacy. (Foto: stockfoto onder Creative Commons-licentie)

Geen reacties op "Geluk - Ineke"

    Plaats een reactie

    Het e-mail adres wordt niet gepubliceerd