Kinderliedjes – Ineke

‘Een, twee, drie, vier
Hoedje van, hoedje van
Een, twee, drie, vier,
Hoedje van papier’

Sommige bewoners zingen mee, andere niet. ‘Wat een kinderachtige boel,’ moppert mevrouw De Ruyter. Ze draait met een boze blik haar hoofd opzij.

‘Hier heb ik totaal geen zin in’, zei mevrouw Vellinga toen ik voorstelde om samen te gaan zingen. Ze vergezelde haar woorden met een wegwerpgebaar.

“In Den Haag daar woont een graaf en zijn naam is Jantje”.

Verrassend hoe goed de bewoners de liedjes kennen. De melodie, maar ook de woorden. Ze zingen met hun hele lichaam, stem, handen, voeten. Ze maken kleine ronddraaiende bewegingen op hun stoel.

Dan ebt de aandacht weg. De een stopt midden in een lied, een ander zingt nog even zachtjes door. De bewoners zakken weer in zichzelf terug. Mevrouw De Ruyter draait haar gezicht naar mij toe en terwijl ze me aankijkt, zegt ze op welwillende toon: ‘Dat heb je goed gezegd, meisje.’

Ineke Wielinga blogt over haar schoonmoeder en zeven medebewoners in een verpleeghuis, die hun dagen grotendeels doorbrengen in de gezamenlijke huiskamer. Namen en sommige details zijn veranderd omwille van hun privacy. (foto: TipFox, Creative Commons-licentie)

Geen reacties op "Kinderliedjes - Ineke"

    Plaats een reactie

    Het e-mail adres wordt niet gepubliceerd