Ritueel – Ineke

Mevrouw de Ruijter staat op uit haar stoel. Met haar rijzige gestalte, geaccentueerd door de grijze lange rok, de blauwe tot haar hals dichtgeknoopte blouse, is zij een opvallende verschijning. Zij heeft halflang donkergrijs haar, draagt een grote bril en heeft ogen die je indringend kunnen aankijken. Ze houdt van orde en regelmaat en staat erop ’s avonds het achtuurjournaal te zien.

Zo om een uur of zeven begint Mevrouw de Ruijter met haar journaalritueel. Ze staat op , doet een paar stappen vooruit en gaat midden in de huiskamer staan. Ook vanavond, staat ze daar, kijkt naar de televisie , draait zich om zodat iedereen haar ziet en vraagt: ‘Staat de televisie al op de goede zender? Ik wil graag het nieuws zien, kan het geluid wat harder? Is er iemand van het personeel om het geluid harder te zetten, ik versta er niets van.’

Vanavond zet ik de televisie op de juiste zender, draai het volume hoog, heel hoog en dan is het afwachten. Tot het acht is uur vertelt mevrouw de Ruijter nog een aantal keren haar verhaal. De medebewoners reageren ‘gelaten’, van een schouderophalen tot een diepe zucht. Zij weten al lang dat mevrouw De Ruijters wil wet is.

En dan is het acht uur, het journaal begint. Mevrouw de Ruijter, zit op haar stoel met het hoofd recht vooruit om maar vooral niets te missen, zo lijkt het.

Om drie minuten over acht, staat ze op, pakt haar rollator vast, draait zich om naar haar huisgenoten, knikt naar ze en zegt vriendelijk: ‘Ik ga naar bed, welterusten allemaal.’ Langzaam schrijdt ze de huiskamer uit.

Ineke Wielinga blogt over haar schoonmoeder en zeven medebewoners, die hun dagen grotendeels doorbrengen in de gezamenlijke huiskamer. Namen en sommige details zijn veranderd omwille van hun privacy. 

2 Reacties op "Ritueel - Ineke"

Plaats een reactie

Het e-mail adres wordt niet gepubliceerd